Me : เปิ่นจริงๆ
posted on 13 Nov 2009 00:08 by hydeist in Me
เมื่อวานไปทำเปิ่นมาค่ะ
นั่งซ้อนท้าย มอไซด์ เพื่อน แล้ว ขี่ผ่านช้าง
เราก็พยายามออกเสียงเป็นภาษาอิสาน
"ซ้าง"
แต่เพื่อนเราเจ้าถิ่นก็บอกว่า เฮ้ยย ไม่ใช่ๆ (ขณะนั้นนั่งอยู่บนมอไซด์)
ช้าง แต่ออกเสียงต่ำๆง่ะแก ชชช้างง~~ (เป็นแบบลูกคลื่นหน่อย)
ก็พยายามออกเสียงกันไป เพี้ยนบ้างอะไรบ้าง
แต่คำว่า "ซ้าง" ครั้งสุดท้ายที่พูดคือ หน้า 7-11 ซึ่งมีคนนั่งกินอยู่เต็ม
กับหน้าร้านลูกชิ้นปิ้งที่มีคนยืนรออยู่
(แล้วตอนนั้นจะแวะซื้อ เป๊ปซี่ที่ 7 พอดี)
"ซ้างงงงงงงงงงงงงงงง"
คาดว่าจะดังมาก จนทุกคนหันมามองเป็นตาเดียว ผู้หญิงคนนึงก็แบบว่า ยืนหันมามองแล้วหัวเราะ
เพื่อนมันก็หันมาบอกว่า แกเป็นอะไร ตะโกนสะดังเลย
*0* ดังมากไม๊ง่ะ ไม่คิดว่าจะดังง่ะ
ก็ฮากันอยู่หน้า 7 ไปอายก็อาย คนก็มอง รีบๆเดินเข้าไปซื้อรีบออก
แต่ยังไม่เลิกฮา มะกี้ที่แกพูดง่ะ ยังกะเด็ก 4 -5 ขวบ ร้องเวลาเห็นช้าง
แต่นี้คือช้างมันยังเดินไม่มาถึงค่ะ อีกไกลเลย
สุดท้ายวันนี้ก็เปิ่นปัญญาอ่อนไปอีกวัน เอิ๊กๆ
ไปเจอประโยคนึงมาถูกใจมากค่ะ
"เหมยลี่กินข้าวคนเดียวมาสองเดือนแล้ว แต่ฉันกินข้าวคนเดียวมาตลอด"
รถไฟฟ้ามาหากูที
ถูกใจจริงให้ดิ้นตาย~~