Me : เปิ่นจริงๆ

posted on 13 Nov 2009 00:08 by hydeist in Me

  

   

  

เมื่อวานไปทำเปิ่นมาค่ะ

 

นั่งซ้อนท้าย มอไซด์ เพื่อน แล้ว ขี่ผ่านช้าง

 

เราก็พยายามออกเสียงเป็นภาษาอิสาน

 

"ซ้าง"

 

แต่เพื่อนเราเจ้าถิ่นก็บอกว่า เฮ้ยย ไม่ใช่ๆ (ขณะนั้นนั่งอยู่บนมอไซด์)

ช้าง แต่ออกเสียงต่ำๆง่ะแก ชชช้างง~~ (เป็นแบบลูกคลื่นหน่อย)

ก็พยายามออกเสียงกันไป เพี้ยนบ้างอะไรบ้าง

แต่คำว่า "ซ้าง" ครั้งสุดท้ายที่พูดคือ หน้า 7-11 ซึ่งมีคนนั่งกินอยู่เต็ม

 กับหน้าร้านลูกชิ้นปิ้งที่มีคนยืนรออยู่

(แล้วตอนนั้นจะแวะซื้อ เป๊ปซี่ที่ 7 พอดี)

"ซ้างงงงงงงงงงงงงงงง"

คาดว่าจะดังมาก จนทุกคนหันมามองเป็นตาเดียว ผู้หญิงคนนึงก็แบบว่า ยืนหันมามองแล้วหัวเราะ

เพื่อนมันก็หันมาบอกว่า แกเป็นอะไร ตะโกนสะดังเลย

*0* ดังมากไม๊ง่ะ ไม่คิดว่าจะดังง่ะ

 

ก็ฮากันอยู่หน้า 7 ไปอายก็อาย คนก็มอง รีบๆเดินเข้าไปซื้อรีบออก

 

แต่ยังไม่เลิกฮา มะกี้ที่แกพูดง่ะ ยังกะเด็ก 4 -5 ขวบ ร้องเวลาเห็นช้าง

แต่นี้คือช้างมันยังเดินไม่มาถึงค่ะ อีกไกลเลย

 สุดท้ายวันนี้ก็เปิ่นปัญญาอ่อนไปอีกวัน เอิ๊กๆ

 

ไปเจอประโยคนึงมาถูกใจมากค่ะ

   

"เหมยลี่กินข้าวคนเดียวมาสองเดือนแล้ว แต่ฉันกินข้าวคนเดียวมาตลอด"

รถไฟฟ้ามาหากูที

 

ถูกใจจริงให้ดิ้นตาย~~

 

 

Comment

Comment:

Tweet